Met een inktwisser kun je koningsblauwe vulpeninkt onzichtbaar maken.
Daarna kun je met andere inkt over je uitgewiste schrijffout heen
schrijven.
Met het model van een quantumdeeltje in een doos kun je de werking van
de inktwisser begrijpen. In figuur 4.24 zie je bovenaan het molecuul van
de blauwe kleurstof. De details zijn niet van belang, maar je moet weten
dat tenminste één elektron vrij door het hele molecuul kan bewegen. De
overgang van de grondtoestand van dit elektron in deze doos naar de
eerste aangeslagen toestand komt overeen met de energie van een foton
uit het geel-groene deel van het spectrum. Deze stof absorbeert deze
fotonen. De rest van het licht wordt weerkaatst, dat zie je als
lichtblauw.
De inktwisser zorgt voor de reactie die je in figuur 4.24 ziet. Weer
zijn details niet van belang, maar wel moet je weten dat in het nieuwe
molecuul, onderaan in figuur 4.24, de elektronen niet meer langs het
centrale koolstofatoom kunnen. Je ziet dat de grootste afmeting van de
voor een elektron beschikbare ruimte ongeveer twee keer zo klein is
geworden. De nieuwe doos heeft een half zo grote afmeting L,
vergeleken met de oude.
- Bereken de grootte van het oorspronkelijke molecuul, uitgaande van
het gegeven dat het molecuul geel-groen licht met golflengte 550 nm
absorbeert. Gebruik het model van een deeltje in een ééndimensionale
doos.
Ga er vanuit dat na de reactie de doos
precies twee keer zo klein is.
- Leg uit dat het energieverschil tussen de grondtoestand en de eerste
aangeslagen toestand vier keer zo groot wordt.
In plaats van geel-groen licht absorbeert
het nieuwe molecuul een ander deel van het spectrum.
- Leg uit welk deel.