2.2 Electronen, niet zomaar geladen balletjes

Golf-deeltjesdualiteit

Elektronen zijn rond 1890 ontdekt. Het leek heel duidelijk dat het deeltjes zijn, geen golven. Waarschijnlijk stel jij je ook voor dat in een stroomdraad heel kleine geladen balletjes de lading en de energie transporteren. En voor veel toepassingen klopt dat inderdaad, en kun je elektronen als geladen deeltjes beschouwen, die banen volgen, banen die aan de wetten van Newton voldoen.

De grote verrassing kwam toen Davisson en Germer rond 1920 elektronen op een kristal schenen. Er ontstond een interferentiepatroon van maxima en minima, dat alleen verklaard kon worden door er van uit te gaan dat elektronen zich als golfjes gedragen, als het gaat om de vraag waar ze terechtkomen. Gewone kleine balletjes kunnen elkaar niet versterken of verzwakken.

Twee-spletenexperiment

Pas veel later is het twee-spletenexperiment dat Young met licht deed nagedaan met elektronen. Het patroon dat achter de twee spleten ontstaat, is net zo’n interferentiepatroon als wat je met licht krijgt. Net als de proef van Davisson en Germer met kristallen, toont ook dit experiment aan dat elektronen zich als golfjes gedragen wat betreft het bepalen van de plaats waar ze terechtkomen. Om zeker te weten dat de maxima en de minima niet veroorzaakt worden door afstotende krachten tussen de elektronen, is ervoor gezorgd dat er maar één elektron tegelijk op de spleten af gaat. In een filmpje zie je dan hoe het interferentiepatroon langzaam opbouwt. De elektronen arriveren per stuk bij de fotografische plaat en ze worden ook per stuk geabsorbeerd. Maar het patroon dat ze vormen is een interferentiepatroon met veel maxima en minima.

De situatie is dus een beetje vreemd. Elektronen hebben een golfkarakter, dat blijkt uit de interferentiepatronen die ze kunnen vormen. Ze hebben toch ook iets van een deeltje, want er worden door een fotografische plaat altijd hele elektronen tegelijk geabsorbeerd, geen golfjes met alle mogelijke amplitudes. Dit wordt wel de golf-deeltje-dualiteit genoemd. Een elektron is een beetje golf, een beetje deeltje. Misschien zou je beter kunnen zeggen: het is geen deeltje, het is geen golf, het is iets heel nieuws: een quantumdeeltje.

Davisson-Germer: Electron Diffraction

Applet: Davisson en Germer experiment