De golf die een quantumdeeltje beschrijft wordt de 'golffunctie' genoemd. In het geval van een quantumdeeltje-in-een-doosje wordt stilzwijgend aangenomen dat deze golffunctie gegeven wordt door een sinusfunctie met amplitude en golfgetal .
De berekening van de tweede afgeleide van deze golffunctie geeft de golfvergelijking: Invullen van de debroglie-relatie resulteert in de Schrödingervergelijking (1-dimensionaal, stationair) zoals hiernaast weergegeven.1 Hierin is de totale energie de som van de kinetische energie en de potentiële energie van het quantumdeeltje.
In het voorbeeld hieronder wordt een oplossing berekend voor een vrij quantumdeeltje, d.w.z. . In de modelregels is de coördinaat genormeerd op de debroglie-golflengte en de energie op de kinetische energie van het quantumdeeltje.